Oferta

Bulimia

Psychoterapia bulimii u nastolatków i dorosłych. Wyjście z cyklu objadania się i kompensacji, bez oceniania. Warszawa i online.

Spis treści (7)

Prowadzę psychoterapię bulimii (żarłoczności psychicznej) w Warszawie i online, z młodzieżą od 12. roku życia i z dorosłymi.

Napad objadania się, poczucie utraty kontroli, a później wymioty, głodzenie się lub wyczerpujący trening - ten cykl może stopniowo podporządkować sobie codzienność. Wstyd często utrudnia rozmowę o tym, co się dzieje. Na konsultacji nie musisz umieć wszystkiego wyjaśnić. Wspólnie przyjrzymy się trudnościom i możliwościom leczenia.

Kiedy warto się zgłosić

Jeśli szukasz pomocy dla siebie:

  • Zdarza Ci się jeść z poczuciem, że nie możesz przestać ani kontrolować ilości jedzenia.
  • Po jedzeniu prowokujesz wymioty, sięgasz po środki przeczyszczające, pomijasz kolejne posiłki lub intensywnie ćwiczysz z obawy przed przytyciem.
  • Przechodzisz od restrykcyjnych zasad jedzenia do napadów, po których obiecujesz sobie jeszcze większą kontrolę.
  • Ukrywasz napady lub to, co robisz po posiłkach, i coraz trudniej Ci z tym zostawać w samotności.
  • Waga i wygląd w dużym stopniu decydują o tym, jak oceniasz siebie.

Jeśli martwisz się o dziecko lub bliską osobę:

  • Zauważasz powtarzające się wychodzenie do łazienki bezpośrednio po posiłkach.
  • Z domu znikają duże ilości jedzenia lub znajdujesz ukryte opakowania.
  • Widzisz naprzemienne ograniczanie jedzenia i jedzenie dużych ilości w ukryciu.
  • Ćwiczenia stają się przymusem, także mimo zmęczenia, choroby lub innych obowiązków.
  • Rozmowy o jedzeniu wywołują napięcie, a bliska osoba coraz częściej unika wspólnych posiłków.

Pojedynczy sygnał nie przesądza o bulimii, ale powtarzające się zmiany warto skonsultować. Nie trzeba czekać na rozpoznanie ani zmianę masy ciała - prawidłowa waga nie wyklucza choroby ani jej powikłań.

Jak pracuję

W leczeniu bulimii korzystam z CBT-E - terapii poznawczo-behawioralnej ukierunkowanej na zaburzenia odżywiania, należącej do najlepiej przebadanych metod leczenia bulimii u dorosłych. Korzystam również z DBT dostosowanej do pracy z bulimią, szczególnie gdy napady i zachowania kompensacyjne wiążą się z trudnościami w regulacji emocji.

Pracuję integracyjnie: dobieram metody do rozpoznania, mechanizmów podtrzymujących objawy oraz problemów współwystępujących. Wspólnie ustalamy cele, a ja wyjaśniam, czemu służą proponowane działania. Zakres pracy może obejmować poniższe obszary.

Rozpoznajemy, co podtrzymuje napady

Przyglądamy się temu, co dzieje się przed napadem i po nim: jedzeniu, sytuacjom, myślom, emocjom i reakcjom ciała. Krótkie zapisy między spotkaniami pomagają dostrzec powtarzające się zależności i znaleźć momenty, w których można zareagować inaczej.

Przywracamy regularność jedzenia

Pracujemy nad regularnymi posiłkami oraz odchodzeniem od głodzenia się, prowokowania wymiotów i innych zachowań kompensacyjnych. Rozpoznajemy, jak ograniczanie jedzenia zwiększa podatność na kolejne napady, i stopniowo zmieniamy ten wzorzec.

Zmieniamy sztywne zasady dotyczące jedzenia

Zajmujemy się przekonaniami takimi jak „skoro zjadłam coś zakazanego, wszystko jest stracone”. Poprzez uzgodnione ćwiczenia i eksperymenty behawioralne sprawdzamy te przewidywania w codziennych sytuacjach. Celem jest większa elastyczność jedzenia i mniej lęku wokół posiłków.

Ćwiczymy sposoby radzenia sobie z emocjami i impulsami

W pracy opartej na terapii DBT uczymy się zauważać narastające napięcie, rozpoznawać emocje i korzystać z umiejętności, które pomagają przetrwać trudny moment bez napadu lub zachowań kompensacyjnych. Dobieramy konkretne sposoby reagowania i sprawdzamy, jak działają poza gabinetem.

Pracujemy nad obrazem ciała i samooceną

Przyglądamy się temu, ile miejsca w ocenie siebie zajmują waga, wygląd i kontrola jedzenia. Zależnie od potrzeb pracujemy nad porównywaniem się z innymi, częstym sprawdzaniem wyglądu, samokrytyką i perfekcjonizmem.

Przygotowujemy się na trudniejsze momenty

Pod koniec terapii opracowujemy plan reagowania na pierwsze sygnały nawrotu. Ustalamy, na co zwracać uwagę, z jakich umiejętności korzystać i kiedy ponownie sięgnąć po pomoc.

Nastolatki i rodzice

Jednym z zalecanych podejść w leczeniu bulimii u młodzieży jest FT-BN - terapia rodzinna ukierunkowana na bulimię. Angażuje rodzinę we wspieranie regularnego jedzenia i ograniczanie zachowań związanych z chorobą, bez obwiniania młodej osoby ani jej rodziców.

W mojej pracy wspólnie z nastolatkiem i rodzicami ustalamy, jak pomoc ma wyglądać w codziennym życiu: jak organizować posiłki, reagować po napadzie i rozmawiać o trudnościach bez zawstydzania. Dobieram zakres spotkań rodzinnych i indywidualnych do potrzeb młodej osoby.

Uzgadniamy także zasady przekazywania informacji rodzicom, z poszanowaniem prywatności nastolatka i uwzględnieniem jego bezpieczeństwa.

Jeśli dziecko nie jest jeszcze gotowe na spotkanie, rodzice mogą zacząć od osobnej konsultacji.

Zdrowie fizyczne i współpraca specjalistów

Bulimia może wpływać na zdrowie fizyczne również wtedy, gdy masa ciała pozostaje prawidłowa. Wymioty i nadużywanie środków przeczyszczających mogą prowadzić między innymi do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Dlatego częścią planu leczenia jest ocena lekarska oraz badania dobrane do aktualnego stanu zdrowia.

Zależnie od potrzeb współpracuję z psychiatrą, dietetykiem i lekarzem monitorującym zdrowie fizyczne. Psychiatra ocenia również, czy wskazane jest włączenie farmakoterapii.

W trakcie psychoterapii monitorujemy sposób odżywiania, częstość napadów i zachowań kompensacyjnych, samopoczucie oraz codzienne funkcjonowanie. Sposób i częstotliwość monitorowania masy ciała ustalamy zgodnie z przyjętym protokołem i potrzebami klinicznymi. Ocena postępów w psychoterapii uzupełnia opiekę lekarską.

Jak wygląda współpraca

  1. Konsultacje i ocena trudności - poznaję historię problemu, aktualny sposób odżywiania, stan zdrowia i dotychczasowe leczenie. W razie potrzeby pogłębiam diagnozę różnicową, aby odróżnić bulimię od innych zaburzeń odżywiania i rozpoznać problemy współwystępujące. Proces konsultacyjny zwykle obejmuje do trzech spotkań; pilne potrzeby zdrowotne wymagają działania od razu.

  2. Omówienie wniosków i planu leczenia - wyjaśniam, jak rozumiem trudności i jaką formę pomocy proponuję. Uzgadniamy cele, częstotliwość spotkań i udział innych specjalistów. Rodzice osób niepełnoletnich otrzymują pisemne podsumowanie wniosków i zaleceń, w uzgodnionym zakresie i z poszanowaniem poufności.

  3. Psychoterapia i ocena postępów - pracujemy podczas sesji i poprzez uzgodnione zadania między spotkaniami. Regularnie omawiamy zmiany, przeszkody i Twoje doświadczenie terapii. Na tej podstawie oceniamy, czy plan wymaga modyfikacji.

Konsultacje nie zobowiązują do rozpoczęcia psychoterapii. Jeśli wspólnie podejmujemy taką decyzję, uzgadniamy zasady współpracy i podpisujemy kontrakt terapeutyczny.

Jak często i jak długo trwają spotkania?

CBT-E u osób bez znacznej niedowagi zazwyczaj obejmuje około 20 sesji w ciągu 20 tygodni. Na początku spotkania zwykle odbywają się dwa razy w tygodniu, później raz w tygodniu, a pod koniec terapii w większych odstępach.

Nie jest to wspólny schemat dla wszystkich metod. W pracy z młodzieżą, w podejściu DBT oraz przy złożonych trudnościach czas i organizacja leczenia mogą być inne. Proponowany przebieg omawiamy po konsultacjach, a dalsze decyzje podejmujemy na podstawie potrzeb i postępów.

Częste pytania

Czy bulimię da się wyleczyć?

Tak - wyzdrowienie jest możliwe. Leczenie obejmuje zarówno pracę nad napadami i zachowaniami kompensacyjnymi, jak i nad mechanizmami, które je podtrzymują. Przebieg terapii jest indywidualny. Jeśli poprawa nie następuje, ponownie oceniamy trudności i plan pomocy.

Czy przytyję, jeśli przestanę kompensować?

Lęk przed zmianą masy ciała jest ważnym tematem terapii - możesz o nim mówić otwarcie. Nie da się z góry zagwarantować, jak zmieni się waga. Zależy to między innymi od stanu zdrowia, odżywiania i dotychczasowych zachowań.

Omawiamy te obawy i ustalamy bezpieczny plan leczenia, w razie potrzeby we współpracy z lekarzem. Pracujemy także nad tym, aby lęk przed przytyciem w coraz mniejszym stopniu kierował jedzeniem i codziennymi decyzjami.

Czy muszę wybrać metodę terapii przed pierwszą wizytą?

Nie. Podczas konsultacji oceniam trudności i przedstawiam proponowany sposób leczenia wraz z uzasadnieniem. Wspólnie omawiamy dostępne możliwości, Twoje potrzeby i preferencje.

Czy DBT jest równie dobrze przebadana w bulimii jak CBT-E?

Nie. CBT ukierunkowana na zaburzenia odżywiania, w tym CBT-E, ma mocniejsze potwierdzenie w badaniach i zaleceniach klinicznych. Wyniki badań nad DBT dostosowaną do bulimii są obiecujące, ale baza dowodowa pozostaje mniejsza. Proponując pracę w tym podejściu, wyjaśniam jej uzasadnienie w odniesieniu do konkretnych trudności.

Psycholog czy psychiatra?

Te formy pomocy mogą się uzupełniać. Jako psycholożka i psychoterapeutka zajmuję się oceną trudności oraz psychoterapią. Psychiatra ocenia wskazania do farmakoterapii, która może być częścią leczenia bulimii, również gdy nie towarzyszy jej depresja.

Ustalamy także, jaki lekarz będzie monitorował zdrowie fizyczne i czy potrzebne są dodatkowe konsultacje.

Czy potrzebne jest skierowanie?

Nie. Na konsultację możesz umówić się bez skierowania i bez wcześniejszego rozpoznania.

Umów konsultację

Pierwszy krok jest najtrudniejszy. Zróbmy go razem.

Wybierz dogodny termin w kalendarzu - stacjonarnie lub online. Zaczynamy od trzech konsultacji - bez zobowiązania do dalszej terapii.

Umów wizytę